του Ανέστη Γερονικολάκη
Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το να καταδικάσεις κάποιον στη δημόσια σφαίρα.
Η κατηγορία γίνεται πρωτοσέλιδο. Η υποψία γίνεται σχεδόν βεβαιότητα. Τα ονόματα κυκλοφορούν παντού, οι τηλεοπτικές δίκες στήνονται μέσα σε λίγες ώρες και η κοινή γνώμη καλείται να αποφασίσει πριν ακόμη αποφανθεί η Δικαιοσύνη.
Αυτό ακριβώς ζήσαμε και στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Για εβδομάδες ακούγαμε ονόματα, βλέπαμε πρωτοσέλιδα και διαβάζαμε βεβαιότητες.
Τελικά, όμως, η ίδια η εξέλιξη της έρευνας έδειξε ότι δεν ήταν όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προχώρησε σε διώξεις εκεί όπου έκρινε ότι υπήρχαν επαρκή στοιχεία, ενώ άλλες υποθέσεις δεν προχώρησαν. Έτσι λειτουργεί η Δικαιοσύνη. Ερευνά, αξιολογεί και αποφασίζει με βάση τα στοιχεία, όχι με βάση τις εντυπώσεις.
Και εδώ γεννιέται ένα απλό ερώτημα.
Όσοι έκαναν πρωτοσέλιδο την κατηγορία, θα κάνουν τώρα πρωτοσέλιδο και τη δικαίωση;
Ή μήπως η δικαίωση δεν πουλάει όσο η κατηγορία;
Δεν λέω να σταματήσουμε να ερευνούμε. Το αντίθετο. Κάθε υπόθεση πρέπει να φτάνει μέχρι το τέλος και όποιος ευθύνεται να λογοδοτεί. Όμως άλλο η έρευνα και άλλο η δημόσια καταδίκη πριν από την απόφαση.
Γιατί η Δικαιοσύνη δεν απονέμεται μόνο όταν κάποιος καταδικάζεται.
Απονέμεται και όταν κάποιος δικαιώνεται.
Κι αυτή η είδηση αξίζει να γίνει πρωτοσέλιδο.
