του Ανέστη Γερονικολάκη
Το καλοκαίρι τελείωσε και μαζί του τελείωσαν και οι χαμηλοί τόνοι στην πολιτική. Από εδώ και πέρα τα πράγματα αλλάζουν. Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν είναι απλώς το πρώτο μεγάλο πολιτικό ραντεβού μετά τις διακοπές. Φέτος αποτελεί ουσιαστικά την αφετηρία μιας περιόδου που θα μας οδηγήσει στις εθνικές εκλογές του 2027.
Το βράδυ του Σαββάτου ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβαίνει στο βήμα του Βελλιδείου έχοντας μπροστά του κάτι μεγαλύτερο από έναν κατάλογο μέτρων. Η κυβέρνηση καλείται να δείξει πώς βλέπει την επόμενη ημέρα, ποιες είναι οι προτεραιότητές της και κυρίως τι μπορεί να αλλάξει στην καθημερινότητα των πολιτών μέχρι το τέλος της τετραετίας.
Αυτή είναι και η ουσία της φετινής ΔΕΘ. Όχι ποιος θα υποσχεθεί τα περισσότερα ούτε ποιος θα κερδίσει τον τίτλο της επόμενης ημέρας. Οι πολίτες έχουν ακούσει αρκετές εξαγγελίες όλα αυτά τα χρόνια. Εκείνο που περιμένουν πλέον είναι συγκεκριμένες απαντήσεις, αποτέλεσμα και ένα καθαρό σχέδιο για τη συνέχεια.
Απέναντι στην κυβέρνηση, όμως, η κατάσταση γίνεται πλέον πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλει να εμφανιστεί ως ο βασικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη και να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελέσει κυβερνητική εναλλακτική. Μόνο που πλέον έχει έναν ακόμη αντίπαλο να κοιτάζει δίπλα του: τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρώην Πρωθυπουργός επέλεξε να κάνει τη δική του κίνηση πριν ακόμη μιλήσει ο σημερινός. Κανένας νόμος δεν του απαγορεύει, ασφαλώς, να παρουσιάσει όποτε θέλει τις προτάσεις του. Υπάρχουν όμως και κάποιες άγραφες πολιτικές παραδόσεις. Στη ΔΕΘ τον πρώτο λόγο έχει διαχρονικά ο εκάστοτε Πρωθυπουργός και ακολουθούν οι υπόλοιποι. Ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε αυτή τη φορά να προηγηθεί.
Και κάπου εκεί θυμήθηκα εκείνη την παλιά περιγραφή που τον συνόδευε πριν φτάσει στο Μέγαρο Μαξίμου: «πρόεδρος 15μελούς». Γιατί αυτή η βιασύνη να πάρεις πρώτος τον λόγο και να κερδίσεις τις εντυπώσεις πριν ακόμη ανοίξει η αυλαία της ΔΕΘ, λίγο θυμίζει τα παλιά. Οι συνεργάτες του μπορεί να το ονομάζουν πολιτική πρωτοβουλία. Εγώ θα το έλεγα και λίγο καπρίτσιο 15μελούς.
Βέβαια, το πραγματικό πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι αν θα μιλήσει πριν ή μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι ότι επιχειρεί να επιστρέψει ως κάτι νέο, ενώ έχει ήδη κυβερνήσει. Και όποιος ζητά ουσιαστικά μια δεύτερη ευκαιρία δεν μπορεί να ξεκινά σαν να μην υπήρξε ποτέ η πρώτη. Η περίοδος 2015-2019 υπάρχει και θα βρίσκεται αναπόφευκτα μέσα σε κάθε συζήτηση για την πολιτική του επιστροφή.
Έτσι, η Θεσσαλονίκη αποκτά φέτος ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ο Μητσοτάκης πρέπει να δείξει τι θέλει να κάνει μέχρι το 2027 και μετά. Ο Ανδρουλάκης να αποδείξει ότι μπορεί πράγματι να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση. Και ο Τσίπρας να πείσει ότι η επιστροφή του έχει κάτι περισσότερο να προσφέρει από μια επανάληψη του παρελθόντος.
Το Σάββατο μιλά ο Πρωθυπουργός. Μετά θα έρθουν οι απαντήσεις, οι συγκρίσεις και αναπόφευκτα οι συγκρούσεις. Το πολιτικό καλοκαίρι τελείωσε. Από τη Θεσσαλονίκη αρχίζει η πραγματική μάχη.
