του Ανέστη Γερονικολάκη
Η εκλογή του Κωνσταντίνου Κυρανάκη στη θέση του Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας δεν αποτελεί μία ακόμη εσωκομματική διαδικασία. Ούτε μια απλή αλλαγή προσώπων που αφορά αποκλειστικά τα στελέχη της παράταξης.
Πρόκειται για μια επιλογή με σαφές μήνυμα.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η Νέα Δημοκρατία συμπληρώνει ήδη αρκετά χρόνια στην κυβέρνηση και εισέρχεται σε έναν νέο κύκλο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετεί σε μία από τις σημαντικότερες κομματικές θέσεις ένα στέλεχος με έντονη δημόσια παρουσία, ξεκάθαρες θέσεις και διαδρομή που συνδυάζει τη δράση στην παράταξη με την κυβερνητική εμπειρία.
Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.
Η θέση του Γραμματέα δεν αποτελεί μια τυπική οργανωτική ευθύνη. Είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ηγεσία, την κομματική βάση, τα στελέχη και την κοινωνία. Απαιτεί καθημερινή επαφή με τις οργανώσεις, οργανωτική επάρκεια, γρήγορα αντανακλαστικά και κυρίως τη δυνατότητα να αφουγκράζεσαι τις ανάγκες μιας παράταξης που παραμένει μεγάλη, πολυσυλλεκτική και απαιτητική.
Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης δεν ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που επιλέγουν τις ασφαλείς διαδρομές. Έχει βρεθεί πολλές φορές στην πρώτη γραμμή, έχει υπερασπιστεί δύσκολες αποφάσεις και έχει αναλάβει ευθύνες που συνεπάγονται κόστος. Αυτή ακριβώς η πορεία δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη σημερινή του εκλογή.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι η ανάληψη της θέσης.
Το δύσκολο ξεκινά από εδώ και πέρα.
Η Νέα Δημοκρατία καλείται να διατηρήσει τη σχέση της με την κοινωνία, να ανανεώνει συνεχώς το στελεχιακό της δυναμικό, να παραμένει ανοιχτή σε νέες ιδέες και ταυτόχρονα να διαφυλάξει τα χαρακτηριστικά που της επέτρεψαν να κυριαρχήσει τα προηγούμενα χρόνια.
Σε αυτή τη διαδικασία, ο νέος Γραμματέας θα έχει κομβικό ρόλο.
Όχι μόνο ως οργανωτικός παράγοντας, αλλά ως στέλεχος που καλείται να συμβάλει στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας της παράταξης.
Οι θέσεις ευθύνης δεν αξιολογούνται την ημέρα της εκλογής.
Αξιολογούνται στην καθημερινότητα.
Από την ικανότητα να ενώνεις, να ακούς, να οργανώνεις και να προχωράς μπροστά χωρίς να χάνεις την επαφή με την πραγματικότητα.
Γι’ αυτό και η σημερινή εκλογή δεν είναι το τέλος μιας διαδρομής.
Είναι η αρχή μιας νέας πρόκλησης.
Και αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του Κωνσταντίνου Κυρανάκη.
Ένα στοίχημα που συνοδεύεται από μεγάλες προσδοκίες, αλλά και ακόμη μεγαλύτερες ευθύνες.
