του Ανέστη Γερονικολάκη

Η Θεσσαλονίκη έδειξε κάτι περισσότερο από προγράμματα και εξαγγελίες. Έδειξε ποιοι θέλουν να σταθούν απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και, κυρίως, πόσο διαφορετική είναι η αφετηρία του καθενός. Όλοι μιλούν για πολιτική αλλαγή. Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί πράγματι να τη διεκδικήσει.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης το είπε καθαρά στη ΔΕΘ. Στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι η πρώτη θέση. Και σωστά το λέει. Κανένας αρχηγός που θέλει να κυβερνήσει δεν μπορεί να ζητά από τους πολίτες τη δεύτερη. Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που δεν γίνεται να αγνοήσει. Για να φτάσεις στον πρώτο, πρέπει πρώτα να ξεπεράσεις εκείνον που βρίσκεται μπροστά σου.

Και σήμερα εκεί βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας. Η ΕΛ.Α.Σ. μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και οι πρώτες μετρήσεις τη φέρνουν στη δεύτερη θέση, μπροστά από το ΠΑΣΟΚ. Δεν ξέρουμε αν αυτή η εικόνα θα κρατήσει μέχρι τις κάλπες και θα ήταν λάθος να αντιμετωπίζουμε τις δημοσκοπήσεις σαν εκλογικό αποτέλεσμα. Το νέο δεδομένο, όμως, υπάρχει. Ο Ανδρουλάκης δεν κοιτάζει πλέον μόνο προς τον Μητσοτάκη. Είναι υποχρεωμένος να κοιτάζει και δίπλα του.

Για τον Τσίπρα, βέβαια, η δεύτερη θέση δεν μπορεί να είναι προορισμός. Έχει υπάρξει Πρωθυπουργός, έχει κερδίσει εκλογές και επιστρέφει με νέο κόμμα για να διεκδικήσει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν του αρκεί να περάσει το ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί πραγματικά να απειλήσει τη Νέα Δημοκρατία.

Εδώ αρχίζουν τα δικά του δύσκολα. Το νέο κόμμα τού επιτρέπει μια νέα αρχή, όχι ένα νέο παρελθόν. Κάθε πρόταση που παρουσιάζει σήμερα θα συγκρίνεται αναγκαστικά με όσα έκανε όταν κυβέρνησε. Και κάθε «θα κάνω» θα συναντά κάποια στιγμή το «γιατί δεν το έκανες;». Για έναν πρώην Πρωθυπουργό αυτό δεν είναι αδικία. Είναι το τίμημα της επιστροφής.

Υπάρχει όμως και ένας ακόμη παίκτης που ακούγεται περισσότερο απ’ όσο φαίνεται. Ο Αντώνης Σαμαράς. Κόμμα ακούμε, κόμμα δεν βλέπουμε. Και όσο περνά ο καιρός, τόσο περισσότερο μοιάζει να αντιλαμβάνεται και ο ίδιος κάτι δυσάρεστο για εκείνον. Ότι ένα τέτοιο εγχείρημα, αν τελικά γίνει, δύσκολα θα παρουσιαστεί ως μεγάλη πολιτική ανάγκη και πολύ εύκολα θα εκληφθεί ως προσωπικό καπρίτσιο.

Και αυτό είναι βαρύ για έναν πρώην Πρωθυπουργό. Πολύ περισσότερο για έναν άνθρωπο που τιμήθηκε όσο λίγοι από την παράταξή του. Η Νέα Δημοκρατία τον έκανε αρχηγό, τον οδήγησε στην πρωθυπουργία και του έδωσε πολιτική δεύτερη ευκαιρία όταν αρκετοί τον θεωρούσαν τελειωμένο. Αν λοιπόν επιλέξει στο τέλος να στραφεί απέναντί της μόνο για να κλείσει προσωπικούς λογαριασμούς, η εικόνα θα είναι περισσότερο πικρή παρά ηρωική.

Η ουσιαστική αναμέτρηση, πάντως, παραμένει αλλού. Τσίπρας και Ανδρουλάκης απευθύνονται σε μεγάλο βαθμό σε ανθρώπους που θέλουν πολιτική αλλαγή, αλλά δεν έχουν ακόμη αποφασίσει ποιος μπορεί να την εκφράσει. Εκεί θα δοθεί ίσως η πιο σκληρή μάχη των επόμενων μηνών. Όχι μόνο για τη δεύτερη θέση, αλλά για το ποιος θα αποκτήσει το δικαίωμα να εμφανιστεί ως ο βασικός αντίπαλος του Μητσοτάκη.

Και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός; Παραμένει πρώτος και παρακολουθεί μια αντιπολίτευση που ακόμη ψάχνει τον κεντρικό της εκφραστή. Αυτό ασφαλώς τον ευνοεί. Δεν λύνει όμως τα δικά του προβλήματα. Η Νέα Δημοκρατία έχει απώλειες, η αυτοδυναμία δεν είναι δεδομένη και η κυβέρνηση πρέπει να ξανακερδίσει πολίτες που απομακρύνθηκαν. Η πορεία της θα κριθεί κυρίως από το αποτέλεσμα και όχι από την αδυναμία των αντιπάλων της.

Γι’ αυτό και το ερώτημα «ποιος θα ρίξει τον Μητσοτάκη;» δεν έχει ακόμη απάντηση. Ο Ανδρουλάκης πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να ξεπεράσει τον Τσίπρα. Ο Τσίπρας ότι μπορεί να μετατρέψει την επιστροφή του σε πραγματική απειλή εξουσίας. Και ο Σαμαράς, αν κάνει τελικά το βήμα, ότι υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από αυτό από μια προσωπική πικρία.

Όλοι θέλουν να βρεθούν απέναντι στον Μητσοτάκη. Το δύσκολο είναι ότι, πριν φτάσουν σε εκείνον, πρέπει πρώτα να αποδείξουν ότι μπορούν να γίνουν ο αντίπαλος που πράγματι τον απειλεί.

Το άρθρο Τελικά, ποιος θα «ρίξει» τον Μητσοτάκη; εμφανίστηκε πρώτα στο Police365 - Νέα και Ειδήσεις απο την Ελλάδα και τον κόσμο.

του Ανέστη Γερονικολάκη

ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας και η «μάχη της ατζέντας»: Τρέχουν να προλάβουν τον Μητσοτάκη πριν από τη ΔΕΘ

Τα εσωκομματικά μαχαιρώματα στο ΠΑΣΟΚ, ο Χριστοδουλάκης, τα σενάρια Παπανδρέου και το πολιτικό ντόμινο του Σεπτεμβρίου

Το πολιτικό σκηνικό του Σεπτεμβρίου αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και, πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις, διαμορφώνεται ήδη μια σκληρή μάχη για το ποιος θα καταφέρει να επιβάλει την πολιτική ατζέντα.

Στο ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να εμφανίσει ένα κόμμα οργανωμένο, έτοιμο για τη μεγάλη πολιτική μάχη και με καθαρό κυβερνητικό λόγο.

Όμως κάτω από την επιφάνεια εξακολουθούν να υπάρχουν εσωκομματικές εντάσεις, παρασκήνιο και πολιτικά «μαχαιρώματα».

Στο επίκεντρο βρίσκεται και το ζήτημα των ψηφοδελτίων, με το όνομα του Μανώλη Χριστοδουλάκη να βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων.

Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.

Υπάρχει άραγε κάποια εσωκομματική προσπάθεια να απομακρυνθεί ο Χριστοδουλάκης από τα ψηφοδέλτια; Και εάν ναι, ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι;

Υπάρχει κάποια σχέση με ζητήματα που έχουν κατά καιρούς τεθεί δημόσια σχετικά με δραστηριότητες της οικογένειάς του και τη συνεργασία της με το Δημόσιο;

Ή μήπως πρόκειται απλώς για ένα ακόμη επεισόδιο της εσωκομματικής σύγκρουσης στο ΠΑΣΟΚ;

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη που να συνδέει αυτά τα ζητήματα μεταξύ τους. Το πολιτικό ερώτημα, όμως, παραμένει και αναμένεται να απασχολήσει το εσωτερικό της παράταξης όσο πλησιάζουν οι εκλογικές διαδικασίες.

Και φυσικά, σε κάθε τέτοιο σενάριο εμφανίζεται αναπόφευκτα και το όνομα της οικογένειας Παπανδρέου.

Θα μπορούσε μια αλλαγή στα ψηφοδέλτια να ανοίξει χώρο για ένα πρόσωπο που συνδέεται με την οικογένεια του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου;

Είναι πραγματικό σχέδιο ή απλώς ένα ακόμη σενάριο που κυκλοφορεί στα πολιτικά γραφεία;

Αυτό μένει να αποδειχθεί.

Η 3η Σεπτεμβρίου του Ανδρουλάκη δεν είναι απλώς μια επέτειος.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι η 3η Σεπτεμβρίου έχει ξεχωριστό συμβολισμό για το ΠΑΣΟΚ.

Η επιλογή του Ηρακλείου Κρήτης για την εκδήλωση της επετείου των 52 χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης πολιτικής εμφάνισης.

Δεν πρόκειται απλώς για μια επετειακή εκδήλωση.

Το ΠΑΣΟΚ θέλει να δείξει ότι είναι εδώ, ότι διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο και ότι διαθέτει πολιτική πρόταση για την επόμενη ημέρα.

Ο Ανδρουλάκης θα επιχειρήσει να δώσει προεκλογικό άρωμα στην εκδήλωση, να παρουσιάσει βασικούς άξονες πολιτικής και να στείλει μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να περιμένει τις κυβερνητικές εξαγγελίες της ΔΕΘ για να τοποθετηθεί.

Και αυτό έχει τη δική του πολιτική σημασία.

Γιατί η πραγματική μάχη του Σεπτεμβρίου δεν θα είναι μόνο ποιος έχει καλύτερο πρόγραμμα.

Θα είναι ποιος θα προλάβει να μιλήσει πρώτος και ποιος θα καταφέρει να ακουστεί περισσότερο.

Ο Τσίπρας κάνει την κίνησή του μία ημέρα πριν.

Στο ίδιο πολιτικό ταμπλό κινείται και ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο αρχηγός της ΕΛ.Α.Σ. επέλεξε τη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει στις 2 Σεπτεμβρίου το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματός του.

Μία ημέρα πριν από την εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ για την 3η Σεπτεμβρίου.

Δύο διαφορετικοί πολιτικοί χώροι, δύο διαφορετικές πολιτικές προτάσεις, αλλά με έναν κοινό στόχο:

να μπουν στο προσκήνιο πριν από τη μεγάλη κυβερνητική εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη.

Ο Τσίπρας θα βρεθεί στη συνέχεια και στη ΔΕΘ στις 9 Σεπτεμβρίου, σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει συνολικά το πολιτικό του σχέδιο και να διεκδικήσει ξανά χώρο στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Και από πίσω έρχεται ο Μητσοτάκης.

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας με τη ΔΕΘ και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις.

Με όπλο την κυβερνητική ατζέντα, τις οικονομικές εξαγγελίες και έναν σχεδιασμό με ορίζοντα το 2030, το Μέγαρο Μαξίμου έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει τη ΔΕΘ σε κεντρικό πολιτικό γεγονός του φθινοπώρου.

Και αυτό ακριβώς φαίνεται να φοβούνται οι πολιτικοί του αντίπαλοι.

Μήπως ο Μητσοτάκης τους καλύψει επικοινωνιακά;

Μήπως, όσο ο πρωθυπουργός παρουσιάζει μέτρα, παρεμβάσεις και κυβερνητικό σχέδιο, οι εξαγγελίες των άλλων κομμάτων περάσουν σε δεύτερο πλάνο;

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η πολιτική σκακιέρα του Σεπτεμβρίου αρχίζει να στήνεται τόσο νωρίς.

Ο Τσίπρας κινείται στις 2 Σεπτεμβρίου.

Ο Ανδρουλάκης στις 3 Σεπτεμβρίου.

Και ο Μητσοτάκης έρχεται με τη ΔΕΘ.

Η μάχη δεν θα είναι μόνο για τις ψήφους. Θα είναι για την επικαιρότητα.

Στην πολιτική υπάρχει ένας άγραφος κανόνας:

Αυτός που καθορίζει την ατζέντα αναγκάζει τους άλλους να απαντούν.

Και αυτό ακριβώς είναι που θα κριθεί τον Σεπτέμβριο.

Θα καταφέρουν Ανδρουλάκης και Τσίπρας να δημιουργήσουν τη δική τους πολιτική ατζέντα πριν από τη ΔΕΘ;

Ή θα περιμένουν τελικά όλοι να ακούσουν τι θα πει ο πρωθυπουργός και μετά θα αρχίσουν να απαντούν;

Γιατί αν συμβεί το δεύτερο, τότε η πολιτική πρωτοβουλία θα έχει ήδη περάσει στα χέρια του Μητσοτάκη.

Και τότε η μεγάλη μάχη δεν θα είναι ποιος μίλησε πρώτος.

Θα είναι ποιος κατάφερε να επιβάλει τη συζήτηση.

Ο Σεπτέμβριος, λοιπόν, αναμένεται θερμός.

ΠΑΣΟΚ, ΕΛ.Α.Σ. και Νέα Δημοκρατία μπαίνουν σε μια μάχη πολιτικού αφηγήματος, επικοινωνίας και προεκλογικής προετοιμασίας.

Και πίσω από τις δημόσιες εκδηλώσεις, τις επετείους και τις οικονομικές εξαγγελίες, υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:

Ποιος θα καταφέρει να πείσει ότι είναι ο επόμενος που μπορεί να κυβερνήσει;

Γιατί αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα.

Και σε αυτή τη μάχη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη ένα σημαντικό πλεονέκτημα:

την κυβερνητική ατζέντα και το βήμα της ΔΕΘ.

Οι αντίπαλοί του το γνωρίζουν.

Γι’ αυτό και οι κινήσεις τους ξεκινούν πριν ακόμη ανοίξουν επίσημα τα φώτα της Θεσσαλονίκης.

Το άρθρο Πανικός πριν από τη ΔΕΘ: Ανδρουλάκης και Τσίπρας τρέχουν να προλάβουν τον Μητσοτάκη – Τα μαχαίρια στο ΠΑΣΟΚ, ο Χριστοδουλάκης και το «χαρτί» Παπανδρέου εμφανίστηκε πρώτα στο Police365 - Νέα και Ειδήσεις απο την Ελλάδα και τον κόσμο.

* Η «εντολή» Μητσοτάκη

Στον σημερινό πρωινό καφέ στο Μαξίμου, όπως έπιασαν οι κεραίες μου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκοψε με τον πιο απόλυτο τρόπο τις ορέξεις κυβερνητικών που ετοίμαζαν βαλίτσες για διακοπές. Ο πρωθυπουργός έδωσε ξεκάθαρη εντολή, το «προσκλητήριο» επιστροφής για όλους τους υπουργούς και υφυπουργούς είναι η 17η Αυγούστου. Μέχρι τότε, η παρουσία τους στα γραφεία πρέπει να είναι συνεχής για να κλείσουν όλες οι εκκρεμότητες της ΔΕΘ. Κρατήστε το αυτό γιατί ο πρωθυπουργός διεμήνυσε ότι όποιος φανεί αμελής, θα δει το όνομά του πρώτο – πρώτο στη λίστα ενός ενδεχόμενου φθινοπωρινού μίνι ανασχηματισμού.

* Το «στενό μαρκάρισμα» Χατζηδάκη στους υφυπουργούς

Ως αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο Κωστής Χατζηδάκης έχει αναλάβει ρόλο απόλυτου επόπτη με «πονοκέφαλο» για τον ίδιο αφού πρέπει να κρατάει δύσκολες ισορροπίες. Με το μπλοκάκι στο χέρι, κάνει συνεχές «μασάζ» στους σε υπουργούς, υφυπουργούς γενικούς γραμματείς, ελέγχοντας αν προχωρούν τα νομοσχέδια. Ο Χατζηδάκης ξεκαθαρίζει στις εσωτερικές συσκέψεις ότι τα χρονικά περιθώρια έως τον Σεπτέμβριο είναι εξαιρετικά σφιχτά και ότι περιμένει μετρήσιμα αποτελέσματα, χωρίς καμία δικαιολογία για θερινή ραστώνη.

* Ο ρόλος – κλειδί του Παύλου Μαρινάκη

Έμαθα ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έχει αναλάβει ρόλο – κλειδί στις επικοινωνιακές «ειδικές» αποστολές του πρωθυπουργού. Πέρα από την καθημερινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, συντονίζει προσωπικά τις εμφανίσεις των κυβερνητικών στελεχών σε κανάλια και ραδιόφωνα. Η «γραμμή» που δίνει στους γαλάζιους είναι για σοβαρότητα, προβολή του κυβερνητικού έργου και άμεση απάντηση με στοιχεία, σε οτιδήποτε μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση μέχρι τις εκλογές.

* Τα τηλέφωνα της Πειραιώς που άναψαν φωτιές

Έμαθα από το πουλάκι μου στην Πειραιώς ότι τα τηλέφωνα έχουν «σπάσει» τις τελευταίες ώρες. Αιτία είναι η απόφαση να ξεκινήσει αυστηρός έλεγχος σε τοπικές οργανώσεις της περιφέρειας, για να διαπιστωθεί ποιοι κομματάρχες αλλά και βουλευτές δουλεύουν πραγματικά και ποιοι κάνουν μόνο δημόσιες σχέσεις. Αυτό το «ξεσκόνισμα» έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση σε ορισμένους παλιούς παράγοντες της επαρχίας, οι οποίοι βλέπουν ότι το σύστημα αλλάζει ρυθμούς και δεν συγχωρεί πλέον καμία αδράνεια.

* Η «πόρτα» στον υφυπουργό

Εδώ σας έχω άλλο ένα αποκλειστικό παρασκήνιο. Έμαθα ότι εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός, από τους προβεβλημένους, που θεωρούσε τον εαυτό του αμετακίνητο, προκάλεσε μια  ενόχληση στο πρωθυπουργικό γραφείο. Ο εν λόγω υφυπουργός ζήτησε με τρόπο που θεωρήθηκε λιγάκι άσχημος να κατέβει υποψήφιος σε περιφέρειά επιλογής του στις επόμενες εκλογές, απαιτώντας μάλιστα και ευνοϊκή μεταχείριση από τον κομματικό μηχανισμό. Η απάντηση από την Ηρώδου Αττικού ήταν τελείως «παγωμένη». Του διεμήνυσαν ότι κανείς δεν παίρνει λευκή «επιταγή» και όποιος θέλει να μπει στα ψηφοδέλτια θα παλέψει επί ίσοις όροις στη βάσανο του σταυρού, αφήνοντάς τον τελείως στον «αέρα». Κακό Αύγουστο θα περάσει ο καψερός…

Το άρθρο Η «εντολή» Μητσοτάκη στον πρωινό καφέ και η κομβική 17η Αυγούστου, ο «πονοκέφαλος» του Χατζηδάκη, ο ρόλος – κλειδί του Παύλου Μαρινάκη, τα της Πειραιώς και η «πόρτα» του Μαξίμου στον φιλόδοξο υφυπουργό εμφανίστηκε πρώτα στο Police365 - Νέα και Ειδήσεις απο την Ελλάδα και τον κόσμο.