του Ανέστη Γερονικολάκη
Ο Αύγουστος έχει συνδεθεί με τις διακοπές και τους χαμηλούς πολιτικούς τόνους. Είναι η περίοδος που οι περισσότεροι θεωρούν πως όλα μπαίνουν στον «πάγο». Στην πραγματικότητα, όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η πολιτική απλώς αλλάζει ρυθμό.
Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις περιορίζονται, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις μειώνονται και οι τόνοι πέφτουν. Πίσω από αυτή την εικόνα, όμως, τα κομματικά επιτελεία δεν σταματούν να δουλεύουν. Αντίθετα, είναι η περίοδος που γίνεται η μεγαλύτερη προετοιμασία για όσα θα ακολουθήσουν μετά το καλοκαίρι.
Για την κυβέρνηση, ο χρόνος μέχρι τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι ιδιαίτερα κρίσιμος. Εκεί θα αποτυπωθεί ο σχεδιασμός των επόμενων μηνών και θα δοθεί το πολιτικό στίγμα για τη συνέχεια. Κάθε επιλογή που γίνεται τώρα αξιολογείται με προσοχή, καθώς από τον Σεπτέμβριο και μετά οι απαιτήσεις της καθημερινότητας δεν αφήνουν περιθώρια για λάθη.
Το ίδιο ισχύει και για την αντιπολίτευση. Η κριτική από μόνη της δεν αρκεί. Το επόμενο διάστημα θα κληθεί να παρουσιάσει πιο καθαρές θέσεις και να αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει μια πειστική εναλλακτική πρόταση. Το φθινόπωρο δεν θα κριθεί μόνο από τις αντιπαραθέσεις, αλλά κυρίως από την αξιοπιστία των προτάσεων που θα κατατεθούν.
Γι’ αυτό και ο Αύγουστος είναι ίσως ο πιο παρεξηγημένος μήνας της πολιτικής. Δεν είναι ο μήνας των μεγάλων ανακοινώσεων. Είναι ο μήνας της προετοιμασίας. Εκεί όπου κλείνουν εκκρεμότητες, λαμβάνονται αποφάσεις και σχεδιάζονται οι επόμενες κινήσεις, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Στην πολιτική, δεν ακούγονται όλα τη στιγμή που αποφασίζονται. Πολλές αποφάσεις ωριμάζουν σιωπηλά και αποκαλύπτονται όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Γι’ αυτό, πολλές φορές, όσα δεν λέγονται τον Αύγουστο, ακούγονται τον Σεπτέμβριο.
