του Ανέστη Γερονικολάκη
Υπάρχει μια εύκολη εξήγηση κάθε φορά που τα πράγματα δυσκολεύουν. «Η κοινωνία κουράστηκε». Το ακούμε από όλους. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση, αναλυτές. Είναι η φράση που εξηγεί τα πάντα.
Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι αλήθεια.
Δεν νομίζω ότι οι πολίτες κουράστηκαν από την πολιτική. Κουράστηκαν από την επανάληψη. Από τις ίδιες αντιπαραθέσεις, τα ίδια συνθήματα, τις ίδιες υποσχέσεις και τις ίδιες ατάκες που επιστρέφουν σχεδόν σε κάθε πολιτικό κύκλο.
Ο κόσμος δεν περιμένει θαύματα. Περιμένει σοβαρότητα. Δεν ζητά να συμφωνούν όλοι μεταξύ τους. Ζητά να ακούσει κάτι που να του δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει σχέδιο και προοπτική, όχι άλλη μία παράσταση με πρωταγωνιστές που αλλάζουν ρόλους, αλλά όχι λόγια.
Κάπου εκεί βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η μεγαλύτερη πρόκληση για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Να σταματήσει να μιλά πρώτα στους αντιπάλους του και να αρχίσει να μιλά ξανά στους πολίτες.
Γιατί πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι οι πολιτικοί προσπαθούν περισσότερο να κερδίσουν την επόμενη τηλεοπτική αντιπαράθεση παρά την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.
Και αυτή η διαφορά δεν είναι μικρή.
Οι πολίτες δεν μετρούν ποιος φώναξε περισσότερο. Στο τέλος της ημέρας μετρούν ποιος τους έκανε να πιστέψουν ότι αύριο μπορεί να είναι λίγο καλύτερο από το σήμερα.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό ζητούμενο.
Όχι να μιλάμε περισσότερο.
Αλλά να έχουμε κάτι καινούργιο να πούμε.
