του Ανέστη Γερονικολάκη

Η τελευταία περίοδος δείχνει όλο και περισσότερο ότι η πολιτική αρχίζει να λειτουργεί με ρυθμούς επικαιρότητας και όχι με ρυθμούς ουσίας.

Ένα θέμα ανοίγει το πρωί, ανεβαίνει μέσα στη μέρα και πριν καλά καλά ολοκληρωθεί η συζήτηση, έχει ήδη εμφανιστεί το επόμενο.

Δηλώσεις, αντιδράσεις, διαρροές, απαντήσεις. Όλα κινούνται γρήγορα και όλα δείχνουν να έχουν την ίδια ένταση, έστω κι αν δεν έχουν την ίδια σημασία.

Και κάπως έτσι, η πολιτική αρχίζει να θυμίζει περισσότερο καθημερινή διαχείριση εντυπώσεων παρά ουσιαστική συζήτηση.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να περιορίσει κάθε νέο κύκλο πίεσης πριν αποκτήσει μεγαλύτερη διάσταση. Η αντιπολίτευση επιχειρεί να κρατήσει κάθε θέμα όσο περισσότερο μπορεί στην κορυφή της επικαιρότητας.

Το αποτέλεσμα όμως είναι ένα περιβάλλον που αλλάζει συνεχώς θέμα χωρίς να προλαβαίνει να σταθεί πουθενά.

Και αυτό αρχίζει να δημιουργεί κόπωση.

Γιατί όταν όλα λειτουργούν με διάρκεια λίγων ωρών, δύσκολα μένει κάτι πραγματικά ουσιαστικό.

Το άρθρο Η πολιτική των 24 ωρών εμφανίστηκε πρώτα στο Police365 - Νέα και Ειδήσεις απο την Ελλάδα και τον κόσμο.

του Ανέστη Γερονικολάκη

Αν προσπαθήσει κανείς να διαβάσει ψύχραιμα την εικόνα των τελευταίων ημερών, θα δει ότι η πολιτική κινείται σε δύο διαφορετικά επίπεδα που δύσκολα συναντιούνται.

Από τη μία πλευρά, η αντιπαράθεση ανεβαίνει. Υποθέσεις επανέρχονται, πρόσωπα μπαίνουν στο επίκεντρο και η κουβέντα αποκτά πολιτικό βάρος. Η αντιπολίτευση επιλέγει να πιέσει, να κρατήσει τα ζητήματα ανοιχτά και να τα μετατρέψει σε κεντρική σύγκρουση.

Από την άλλη, η κυβέρνηση ακολουθεί μια πιο συγκρατημένη γραμμή. Προσπαθεί να αποφύγει την κλιμάκωση, να κρατήσει τον έλεγχο και να μην ανοίξει περισσότερα μέτωπα απ’ όσα μπορεί να διαχειριστεί. Είναι μια επιλογή που δείχνει σταθερότητα, αλλά ταυτόχρονα φανερώνει και ότι υπάρχει πίεση, υπάρχει φθορά, υπάρχει ανάγκη να προστατευτεί μια ισορροπία.

Αυτή η αντίθεση δεν είναι καινούργια. Αυτό που την κάνει πιο εμφανή τώρα είναι η απόσταση που δημιουργείται.

Γιατί όσο η πολιτική κινείται γύρω από αντιπαραθέσεις, πρόσωπα και ισορροπίες, η καθημερινότητα ακολουθεί τη δική της πορεία. Ο κόσμος δεν στέκεται στο ποιος επικράτησε σε μια συζήτηση ή ποιος κέρδισε τις εντυπώσεις. Κοιτάει τι αλλάζει στη ζωή του.

Και εκεί η εικόνα είναι πιο απαιτητική.

Η πίεση στην αγορά, οι δυσκολίες στην καθημερινότητα, η αίσθηση ότι πολλά λέγονται αλλά λίγα φτάνουν μέχρι τον πολίτη, δημιουργούν ένα διαφορετικό κριτήριο.

Και αυτό το κριτήριο δεν συγχωρεί εύκολα την απόσταση.

Γιατί όσο αυτή μεγαλώνει, τόσο η πολιτική φαίνεται να αφορά τους λίγους και όχι τους πολλούς. Και εκεί είναι το σημείο που πρέπει να προσεχθεί. Όχι μόνο το τι λέγεται, αλλά το αν συνδέεται με αυτό που πραγματικά ζει η κοινωνία.

Το άρθρο Άλλα συζητάμε, άλλα ζούμε… εμφανίστηκε πρώτα στο Police365 - Νέα και Ειδήσεις απο την Ελλάδα και τον κόσμο.

του Ανέστη Γερονικολάκη

Υπάρχουν περίοδοι που τα πράγματα γίνονται πιο έντονα. Τα θέματα μαζεύονται, η πίεση ανεβαίνει και όλα μοιάζουν να κινούνται πιο γρήγορα.

Μαζί με αυτό όμως, κάτι αλλάζει.

Τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πιο «εύκολα». Πιο εύκολες κουβέντες. Πιο εύκολα συμπεράσματα. Πιο εύκολες στοχοποιήσεις.

Και εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος

Γιατί το «εύκολο» δεν είναι πάντα και σωστό. Αντιθέτως γίνεται επικίνδυνο.

Όταν η συζήτηση φεύγει από την ουσία και πηγαίνει σε αυτό που ακούγεται πιο έντονα, τα πραγματικά ζητήματα μένουν πίσω. Όχι γιατί δεν υπάρχουν, αλλά γιατί δεν χωράνε στην απλοποίηση.

Ο λαϊκισμός δεν χρειάζεται πάντα υπερβολές για να εμφανιστεί. Αρκεί η ευκολία. Η τάση να εξηγούνται όλα με έναν τρόπο που βολεύει τη στιγμή.

Αλλά η πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι.

Χρειάζεται να αντέχει τη δυσκολία.

Γιατί αλλιώς, το «εύκολο» θα κερδίζει κάθε φορά.

Και τότε, αυτό που μένει δεν είναι λύση.

Είναι απλώς θόρυβος.

Το άρθρο Όταν το «εύκολο» γίνεται επικίνδυνο… εμφανίστηκε πρώτα στο Police365 - Νέα και Ειδήσεις απο την Ελλάδα και τον κόσμο.