του Ανέστη Γερονικολάκη
Μια φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ήταν αρκετή για να ανοίξει μια συζήτηση με ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Όταν ο Άρης Πορτοσάλτε τον ρώτησε για το ενδεχόμενο αμφισβήτησής του εάν η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώσει 25% στις επόμενες εκλογές, ο πρωθυπουργός απάντησε πως, αν έφερνε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, καλά θα έκαναν να τον αμφισβητήσουν. Μια απάντηση που δύσκολα περνά απαρατήρητη όταν προέρχεται από έναν εν ενεργεία πρωθυπουργό.
Η Νέα Δημοκρατία έχει τη δική της ιστορία στις αλλαγές ηγεσίας. Από τον Έβερτ και τον Καραμανλή μέχρι τη διαδοχή του 2015, οι εκλογικές ήττες έχουν οδηγήσει σε αποχωρήσεις και εσωκομματικές αναμετρήσεις. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει αυτή την παράδοση καλύτερα από πολλούς. Γι’ αυτό και η αναφορά του δεν ήταν έξω από την πολιτική κουλτούρα της παράταξης.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, βρίσκεται και σε όσους θα κληθούν να διαχειριστούν μια ενδεχόμενη δύσκολη εκλογική βραδιά. Οι υπουργοί, οι βουλευτές και τα κορυφαία στελέχη δεν θα έχουν όλοι τον ίδιο απολογισμό. Άλλοι θα επικαλεστούν το κυβερνητικό έργο, άλλοι θα μιλήσουν για λάθη και παραλείψεις, ενώ δεν θα λείψουν εκείνοι που θα θελήσουν να ανοίξουν συζήτηση για την κατεύθυνση της παράταξης. Αυτή είναι μια γνώριμη διαδικασία για τα κόμματα εξουσίας, χωρίς να σημαίνει ότι έχει ήδη ξεκινήσει.
Υπάρχει, βέβαια, και το ζήτημα της διακυβέρνησης. Το 25% δεν αφορά μόνο την εσωτερική λειτουργία της Νέας Δημοκρατίας. Στο ισχύον εκλογικό σύστημα είναι το κατώτατο ποσοστό από το οποίο μπορεί να αρχίσει η κλιμακωτή ενίσχυση του πρώτου κόμματος σε έδρες. Επομένως, ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα έφερνε στο προσκήνιο και τη συζήτηση για τις δυνατότητες σχηματισμού κυβέρνησης, ανάλογα με τη συνολική κατανομή των ψήφων.
Και εδώ υπάρχει ένα στοιχείο που δεν πρέπει να παραβλέπουμε. Ο Μητσοτάκης δεν είπε ότι θα παραιτηθεί αν η Νέα Δημοκρατία πάρει 25%. Απάντησε σε μια υποθετική ερώτηση για το δικαίωμα των στελεχών να τον αμφισβητήσουν. Η διαφορά είναι ουσιαστική, ιδιαίτερα όταν μια δημόσια δήλωση αρχίζει να αποκτά διαφορετικές ερμηνείες.
Μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2027, ο πρωθυπουργός έχει μπροστά του έναν συγκεκριμένο πολιτικό στόχο, την αυτοδυναμία. Το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από όσα θα έχουν προηγηθεί στην οικονομία, στην καθημερινότητα και στη συνολική εικόνα της κυβέρνησης. Οι εκλογές δεν κρίνονται από μια συνέντευξη, όσο ενδιαφέρουσα κι αν είναι.
Το 25% μπήκε, πάντως, στη δημόσια συζήτηση με τον πιο επίσημο τρόπο, από τα χείλη του ίδιου του πρωθυπουργού. Και αν κάποτε επιβεβαιωνόταν ένα τέτοιο σενάριο, η Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα την εκλογική της επίδοση, τις εσωτερικές της ισορροπίες και το ζήτημα της επόμενης κυβέρνησης.
Γιατί το βράδυ των εκλογών μετριούνται οι ψήφοι. Από το επόμενο πρωί αρχίζουν οι λογαριασμοί.
