Πόσο καλά γνωρίζουμε πραγματικά τους ανθρώπους γύρω μας;
Το νέο βιβλίο του Δρ. Σίδερη Ανάργυρου φωτίζει τη δύναμη, την εμπιστοσύνη, το συμφέρον και τις ανθρώπινες σχέσεις πίσω από τις αποφάσεις μας.
Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθούν χωρίς να περιμένουν τίποτα. Άνθρωποι που αποδεικνύουν την αξία τους όταν έρθουν τα δύσκολα. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που πλησιάζουν όταν υπάρχει κάτι να κερδίσουν. Συνεργασίες που αλλάζουν όταν αλλάζουν τα συμφέροντα, φιλίες που δοκιμάζονται όταν εμφανίζεται το κόστος και σχέσεις στις οποίες πολλές φορές καταλαβαίνουμε πολύ αργά όσα υπήρχαν από την αρχή μπροστά μας. Αυτή ακριβώς η πλευρά των ανθρώπινων σχέσεων βρίσκεται στο επίκεντρο του νέου βιβλίου του Δρ. Σίδερη Ανάργυρου. Ο τίτλος είναι σκόπιμα προκλητικός. Θα μπορούσε εύκολα να δημιουργήσει την εντύπωση ενός βιβλίου που διδάσκει τεχνικές χειραγώγησης ή τρόπους επιβολής στους άλλους. Στην πραγματικότητα, το μήνυμά του κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Δεν επιχειρεί να μάθει στον αναγνώστη πώς να χρησιμοποιεί τους ανθρώπους, αλλά πώς να μην επιτρέπει στους ανθρώπους να χρησιμοποιούν εκείνον.
Το βιβλίο δεν είναι ένα ακόμη εγχειρίδιο προσωπικής ανάπτυξης. Οι πρώτες σκέψεις του Δρ. Σίδερη Ανάργυρου άρχισαν να σχηματίζονται μέσα από πραγματικές εμπειρίες και βιωματικές καταστάσεις. Όπως αναφέρει ο ίδιος, δουλειές, συνεργασίες, συμφωνίες, φιλίες, απογοητεύσεις, επιτυχίες, λανθασμένες επιλογές, αλλά και άνθρωποι που άλλαξαν όταν άλλαξαν οι συνθήκες γύρω τους, αποτέλεσαν μερικά από τα σημαντικότερα μαθήματα της ζωής του. Ο Δρ. Σίδερης Ανάργυρος δεν επιχειρεί να καλλιεργήσει την καχυποψία απέναντι στους ανθρώπους. Αντίθετα, θέτει ένα πολύ πιο δύσκολο ζήτημα: πώς μπορεί κάποιος να παραμένει ανοιχτός στις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς να γίνεται αφελής, να εμπιστεύεται χωρίς να αγνοεί όσα συμβαίνουν γύρω του και να προσφέρει χωρίς η καλοσύνη του να θεωρείται δεδομένη. Η προσέγγιση του βιβλίου απομακρύνεται συνειδητά από την εύκολη λογική ότι πίσω από κάθε σχέση κρύβεται ένα συμφέρον ή ότι κάθε άνθρωπος αποτελεί μια πιθανή απειλή. Ο αντιμετωπίζει τις ανθρώπινες σχέσεις ως κάτι πολύ πιο σύνθετο. Οι άνθρωποι μπορούν να αγαπούν και ταυτόχρονα να προστατεύουν το συμφέρον τους, να είναι πιστοί αλλά να έχουν όρια, να βοηθούν πραγματικά και παράλληλα να κουβαλούν τις δικές τους ανάγκες, ανασφάλειες και φιλοδοξίες.
Ο Δρ. Σίδερης Ανάργυρος παρατηρούσε ανθρώπους να αλλάζουν όταν αποκτούσαν δύναμη, συνεργασίες να δοκιμάζονται όταν εμφανιζόταν το προσωπικό συμφέρον και φιλίες να αποκτούν διαφορετικό νόημα όταν οι συνθήκες γίνονταν δύσκολες. Είδε ανθρώπους να στέκονται δίπλα του χωρίς να περιμένουν τίποτα και άλλους να εμφανίζονται μόνο όταν υπήρχε κάτι να κερδίσουν. Έκανε και ο ίδιος λάθη. Εμπιστεύτηκε ανθρώπους που δεν έπρεπε, έδωσε ευκαιρίες που δεν επέστρεψαν ποτέ και χρειάστηκε κάποιες φορές να καταλάβει αργά αυτό που βρισκόταν από την αρχή μπροστά του.
Ο Δρ Σίδερης Ανάργυρος αναφέρει οτι η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στους άλλους. Πριν προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ποιος μας λέει την αλήθεια, ποιος μας χρειάζεται, ποιος μας ανταγωνίζεται ή ποιος επιδιώκει κάτι από εμάς, χρειάζεται πρώτα να καταλάβουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Τι μας κάνει να φοβόμαστε; Γιατί έχουμε ανάγκη την αποδοχή συγκεκριμένων ανθρώπων; Γιατί θυμώνουμε; Γιατί μένουμε σε μια σχέση, μια συνεργασία ή μια κατάσταση περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε; Και γιατί κάποιες φορές βλέπουμε τα προειδοποιητικά σημάδια αλλά επιλέγουμε να τα αγνοήσουμε; Και αυτή είναι ίσως μία από τις σημαντικότερες ιδέες του βιβλίου.
Η δύναμη, μέσα από αυτή την οπτική, αποκτά διαφορετική σημασία. Δεν είναι η δυνατότητα να ελέγχεις τους άλλους. Είναι πρώτα η δυνατότητα να μην επιτρέπεις στους άλλους να ελέγχουν εσένα μέσα από τον φόβο, τον θυμό, την ανασφάλεια, την ανάγκη ή τον εγωισμό σου.
Πίσω από τις σελίδες βρίσκεται και η προσωπική διαδρομή του συγγραφέα. Ο Δρ. Σίδερης Ανάργυρος, με ακαδημαϊκή πορεία στη Διοίκηση, την Ηγεσία και την Οργανωσιακή Συμπεριφορά και παράλληλη επαγγελματική παρουσία στον χώρο των επιχειρήσεων και της συμβουλευτικής, δεν επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως κάποιον που «έλυσε» το μυστήριο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Αντίθετα, γράφει ότι το βιβλίο δημιουργήθηκε ακριβώς επειδή πέρασε μεγάλο μέρος της νεανικής του ηλικίας του προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Μέσα από ανθρώπους που τον βοήθησαν, ανθρώπους που τον απογοήτευσαν, λάθη που έκανε ο ίδιος, ευκαιρίες που έδωσε, αποφάσεις που αποδείχθηκαν σωστές και άλλες που κατάλαβε πολύ αργότερα πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί.
Και ίσως εκεί βρίσκεται τελικά η ουσία του βιβλίου.
Δεν χρειάζεται να γεννηθείς με «πλάτες» για να δημιουργήσεις τη θέση σου. Δεν χρειάζεται να γίνεις σκληρός επειδή συνάντησες σκληρούς ανθρώπους. Και δεν χρειάζεται να εγκαταλείψεις τις αξίες σου για να μάθεις πώς λειτουργούν η δύναμη, το συμφέρον και οι ανθρώπινες σχέσεις.
Μπορείς να μάθεις το παιχνίδι χωρίς να γίνεις ίδιος με τους χειρότερους ανθρώπους που το παίζουν.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο δύσκολη μορφή δύναμης: να μάθεις να προστατεύεις τον εαυτό σου χωρίς να χάσεις τον άνθρωπο που θέλεις να είσαι.
